Mieszkanie w familoku.

Mieszkanie w starym budownictwie było najbardziej popularne w latach siedemdziesiątych. W obecnych czasach kiedy mówimy o mieszkaniu w "familokach", przychodzą nam na myśl ludzie biedniejsi, których nie stać na zbudowanie własnego domu, a ich czynsz jest kilkakrotnie niższy od czynszów osiedlowych. Tak więc jest to dość opłacalne, ale trzeba przyznać, że takie mieszkania są zazwyczaj ruderami a mieszkańcy w większej części i tak nie płacą czynszu bo ledwie starcza im na utrzymanie własnej rodziny, która w prawie każdym przypadku jest bardzo liczna. Ludzie, którzy mieszkają w starym budownictwie często są do niego sprowadzani przez urząd miasta albo inne prawne instytucje. Takie skierowanie jest zazwyczaj związane z niepłaceniem czynszów gospodarzowi, czy właścicielom osiedla. Tacy ludzie są bezlitośnie wyrzucani na bruk uliczny i tylko dzięki tym instytucjom mogą liczyć na kawałek zadaszenia pod niebem. Niestety przejście do "familoków" wiąże się często z obowiązkiem renowacji i przebudowy mieszkań, ponieważ w większym stopniu nie spełniają one podstawowych funkcji potrzebnych do właściwego życia. Dlatego ludzie ci własnymi rękoma ciężko pracują, by odnawiać swe nowo przyznane pokoje mieszkalne.